۱-  سال نو همگی مبارک

۲ - این روزها دلتنگم. دلتنگ دوست نازنینم رفیع جنید عزیز که ساکن بلاد دیگری و مبتلای غربت دیگری شده است. تحمل کردن کابل بدون جنید برایم سخت است. خدا سلامتش دارد.

۳- عید امسال را در مزار شریف و بلخ زادگاه آیین نوروز بودم. مهمان مراسم رسمی جشن عید و مهمان عطا محمد نور والی بلخ و چقدر این راه کابل تا مزار زیبا است خدایا! آب و هوای دلنشین پروان٬ شکوه بی مانند سالنگ٬ سرسبزی پُل خمری که نام زیبایش مستان و مخموران عالم را به وجد می آورد٬ چشم اندازهای سمنگان شاهنامه ای٬ مناظر شگفت تاشقرغان ... و مزار و بلخ و چقدر زیبایی های نامکشوف دارد این سرزمین که فقط از اندوهش گفته است. این افغانستان. مزار سیمای شادابی دارد و شادمانی نوروز در این شهر بیشتر از تمام مناطق فارسی زبان به چشم می آید. مزار در عرصه بازسازی هم گام های بزرگی برداشته و تلاش های عطا محمد نور چشمگیر و قابل قدر است. ای کاش نیمی از درایت و مدیریت او در وجود حامد خان کرزی می بود٬ آن وقت به یقین روزگار مملکت به از این می شد. به هرحال یکی به ابوطالب مظفری عزیز بگوید که حالا دیگر نو بهار بلخ٬ تلخ نیست.

۴- در مزار یکی از بخش های مراسم کانسرت امیر جان صبوری و استاد مهوش بود و چقدر رؤیایی است که بعد از سال ها شنیدن ترانه "بیا که بریم به مزار" از کاست ها و سی دی ها آدم این ترانه را از خود استاد مهوش با صدای ماندگارش بشنود.

۵- ... و چقدر بچه های مزار مهربان اند٬ مهربان مهربان که شیرینی همه عالم با آنها است.

۶- برای همه سالی پر از خیر و برکت آرزو دارم